Radio Oras

SPEAKER_1 (0:07)

Dit is Radio Oras, de molukse stem in Amsterdam en omstreken. Wij zijn iedere zondagavond te beluisteren via het Radio Salto kanaal. Voor meer informatie, check onze socials of onze website orasmedia.nl.

Esther Klaerstadse Bohnen (0:50)

MUZIEK Dit is de stem van Esther Klaerstadse Bohnen. En dit is de aller, aller, aller eerste bunkoes van Radio Oorats in de nieuwe studio's van de OBA. We zitten hier aan het water en we zien gewoon de zon straks ondergaan. De technicus van deze avond is Dirk Ayal. Hallo Dirk. Je mag gewoon hallo roepen hoor. Oh, hij doet nu een hand omhoog. Ja, want voorheen zat hij namelijk achter glas altijd helemaal in een aparte ruimte. En nu zit hij gewoon live bij ons aan tafel. Hartstikke leuk.

Ik ga het hebben over iets dat ongeveer een maand geleden plaatsvond. En dat was een hele bijzondere tentoonstelling. En ja, daar waren hele nieuwe mensen te zien.

Dat was namelijk Taha Sapa. Dat was 5 en 6 september in Amsterdam. En twee dames die daar voor het eerst exposeerden. In ieder geval één weet ik het zeker van. Kian, die zit hier naast me. Patiapon, welkom.

Kian Pattiapon (1:52)

Dank je wel. Ja.

Esther Klaerstadse Bohnen (1:55)

Jij bent, ja, hoe zou jij jezelf omschrijven eigenlijk?

Kian Pattiapon (2:00)

Ja, dat is dus altijd het moeilijke. Ja.

Ik ben een vrij breed manusje van alles, maar ik zal mezelf nu profileren als filmmaker, communicatie-expert en ik denk dan nu ook kunstenaar.

Esther Klaerstadse Bohnen (2:14)

Laten we er maar kunstenaar aan toevoegen. Want je hebt kunst gemaakt. En daar gaan we het over hebben, over jouw installatie, die toen voor het eerst te zien was en die heette The Walls Between Us. Iemand die ook een mooi kunstwerk had, en dat waren allemaal foto's aan de muur en ook fotoboeken over haar eigen leven, is Jasmine Latuperissa. Die horen we later in de tweede deel van Boenkoes. Die gaan we bellen, want die zit helemaal in het hoge noorden in Groningen.

En dus beginnen we met Kian Pattiapon. Kian, jij bent ook geboren in Groningen.

Kian Pattiapon (2:52)

Zeker, ik ben een Noordeling.

Dirk Ayal (2:55)

Ja.

Esther Klaerstadse Bohnen (2:56)

En inmiddels woon je al een tijdje in Amsterdam.

Kian Pattiapon (2:58)

Ik woon denk ik vanaf mijn 18e in Amsterdam al.

Esther Klaerstadse Bohnen (3:02)

Dus voel je al een beetje een Amsterdammer?

Kian Pattiapon (3:05)

Ik ben zeker een hele dikke import-Amsterdammer.

Jasmine Latuperissa (3:09)

Ja.

Esther Klaerstadse Bohnen (3:10)

Wat vind je leuk aan wonen in Amsterdam?

Kian Pattiapon (3:15)

Gewoon de diversiteit van de stad, het levende, het bruisende. Ik ben in Groningen opgegroeid.

Esther Klaerstadse Bohnen (3:22)

Toch wel andere koekjes dat, hè?

Kian Pattiapon (3:24)

Ja, het is gewoon nooit mijn stad geweest. Het is een hele mooie stad. Mijn broertje vindt het ook een hele mooie stad. Hij kan ook echt zeggen van, ja, Groningen is mijn stadje. Maar dat heb ik in Groningen nooit gehad. En van het moment dat ik hier kwam en echt de eerste keer van de deur uitstapte, was het wel echt van, ha, ja, hier voel ik me thuis.

Esther Klaerstadse Bohnen (3:42)

Dit is het, deze metropool waar van alles gebeurt, waar iedereen door elkaar fietst en rijdt en loopt en waar allerlei talen worden gesproken.

Kian Pattiapon (3:51)

Exact.

Esther Klaerstadse Bohnen (3:52)

Daar voel je je thuis.

Kian Pattiapon (3:53)

Ja.

Esther Klaerstadse Bohnen (3:53)

Ja. We gaan het hebben over jouw kunstinstallatie, noem ik het even.

Ik ben geweest op zaterdag en ik moet je zeggen, ik had de mogelijkheid om, toen er bijna nog niemand was, even in jouw tent te gaan zitten. Ik noem het een tent, maar het is, ja, we gaan nu proberen kunst uit te leggen op de radio. En dat is heel erg moeilijk. Maar het was een installatie met muren van doek. Ja, zag ik dat goed? Met een open dak. Maar op die muren waren allemaal teksten geschreven, zowel aan de buitenkant als aan de binnenkant. Aan de binnenkant heel groot. Eigenlijk was het alsof je in een schrift zat, met allemaal zinnetjes.

En er stonden twee stoeltjes, een tafeltje en op de grond allemaal zand. En ik ben daar even ingegaan. En ik zat daar helemaal in mijn eentje. En ik kreeg een enorm bedrukkend gevoel. Alsof echt de muren op me af kwamen en heel erg benauwd bijna. Een hele zware energie.

Je knikt, dat kan wel kloppen, he? Die heerster er ook een beetje. Ik hoop nu dat ik de luisteraar nieuwsgierig heb gemaakt. Want jullie weten nog van niks. Jullie luisteraar die misschien in de trein zit of op de bank of aan het jogger bent. Maar eerst gaan we helemaal terug naar het begin. Voordat jouw kunstwerk er stond, jouw installatie, kwam een vriend van jou, Joram de Kok, die het allemaal georganiseerd heeft, met een vraag. Wat was die vraag?