Bungkus over expo "Overleven met Veerkracht" in Vughts Museum.

**SPEAKER_1** (0:01)
Dit is Radio Oras, de molluksenstem in Amsterdam en omstreken. Wij zijn iedere zondagavond te beluisteren via het Radio Salto kanaal. Voor meer informatie check onze socials of onze website orasmedia.nl.

**Esther-Clair Sasabone** (0:26)
Ja, dames en heren, jongens en meisjes, het is weer Boenkoest time! En ik ben Esther Claire Sassebone. Je luistert naar een programma van Radio Oorras op Salto. En vandaag neem ik jullie mee naar Kamp Lunetten in Vught.
Nou ja, eigenlijk neem ik jullie mee naar de Petruskerk. Want daar is nu een tentoonstelling te zien over 75-jarige moedelukkers in Nederland, in Vught specifiek. En dat gaat natuurlijk over Kamp Lunetten. Het heet Overleven met Veerkracht. En het is dus te zien in het Vughtsmuseum. En dat zit weer in de Petruskerk in Vught. Ik was bij de opening van de tentoonstelling. Ik had onder andere een interview met Rietje Smeets, die veel te maken heeft met de voorbereiding van de tentoonstelling. En met bezoekers die daar rond liepen.
Voor iedereen die in Vught gewoond heeft voor een lange tijd, is Kamp Lunetten een heel bekend terrein. Verscholen in de bossen, tegenover het water van de ijzeren man. Daar woonde ook mijn opa en oma. Inbarak 2 Ik kwam er toen ik heel klein was en heb er nog wel herinneringen aan. Ik herinner mij gezellige dagen met al mijn ooms en tantes en al die molukzige zinnen daar in het kamp.
Dat waren dan af en toe de zondagen dat wij daar waren. Want ik zelf ben opgegroeid in Zevenbergen, Brabant. Daar waren niet zoveel molukkers. Sterker nog, ik denk dat er één andere molukker woonde. En dan wij. Mijn molukse vader, mijn Nederlands Schots-Oekraïense moeder, mijn zusje Kim en ik. En de ritten naar Vught, naar opa en oma en de hele familie die daar woonden, daar kan ik me nog goed herinneren.
Als we daar dan aan kwamen, dan werd er overal m'n lijst gesproken. En natuurlijk leerden wij de scheldwoorden als eerste. Verder kenden we het malaise eigenlijk niet zo goed.
En natuurlijk het lekkere eten, de gezelligheid, de samenhorigheid. Maar de geschiedenis van dat kamp, dat er joden hadden gezeten en andere gevangenen in de Tweede Wereldoorlog, daar had ik helemaal geen besef van toen. Ik zag die muren helemaal niet. Ik zag het prikkeldraad niet. Voor mij was het er alleen maar fijn.
Maar was het ook zo voor de moeilijkste gezinnen die daar vanaf begin jaren 50 kwamen te wonen? Dat kun je dus zien in de tentoonstelling Overleven met Veerkracht. En die tentoonstelling, die is eigenlijk opgedeeld in een aantal hoofdstukken. Muziek, sport, onderwijs en winkeltjes. Rietje Smeet, die onderdeel uitmaakte van de werkgroep voor de tentoonstelling, legt uit.

**Rietje Smeets** (3:55)
Er zijn aparte schotten, waarin eigenlijk door de 75 jaar heen wat er een beetje gebeurd is en dat is de tentoonstelling.

**Esther-Clair Sasabone** (4:04)
Ja, Overleven met Veerkracht, waar komt die titel vandaan?

**Rietje Smeets** (4:09)
Ja, dat is een hele goeie end.
Het is natuurlijk laatst tijd, maar ook hoor je het wel op meer tentoonstellingen, dat Veerkracht nu de modewoord is, eigenlijk. Maar we hadden eerst inderdaad 75 jaar Molukkers in Vrucht, maar dat is een heel lange titel, dus we wouden iets korteres. En het is natuurlijk wel aan de ene kant heel erg overleven geweest in het kamp. En aan de andere kant de mensen toch het hebben doorstaan. En eigenlijk de positief uitgekomen zijn.

**Esther-Clair Sasabone** (4:40)
Ja, ik herinner me het kamp als kleinkind van opa en oma Sassabone, berakt 2
Voor mij was het één grootste speeltuin. Zijn er meer van dat soort verhalen dat mensen ook, ja, het naar hun zin hadden?

**Rietje Smeets** (4:52)
Ja, zeker. Maar daar hebben we bijvoorbeeld vier jaar geleden film gemaakt over lunetten. En daar waren meerdere mensen die zeiden hoe veilig het was.

**Esther-Clair Sasabone** (5:02)
Er reden haast geen auto's.

**Rietje Smeets** (5:05)
Iedereen lette op elkaar. Dus in die zin was het gewoon een hechte gemeenschap die voor elkaar zorgde.

**Esther-Clair Sasabone** (5:12)
En allemaal ooms en tantes bij elkaar?

**Rietje Smeets** (5:14)
En ook mijn man, Alex, die heeft altijd ervaren als heel fijn om in de bossen te spelen en met elkaar.

**Esther-Clair Sasabone** (5:23)
En welke groep is verantwoordelijk voor deze tentoonstelling?

**Rietje Smeets** (5:27)
Er zit een geschiedenisgroep bij het VUX Museum. En daarvan hebben Jan en Henk, Henk Smeets, en Jan Lelyveld, die hebben zich hiermee bemoeid. En die hebben mensen gevraagd uit de Monuxgemeenschap om mee te helpen en mee na te denken hoe we het zouden gaan doen.
En dat is dit geworden.

**Esther-Clair Sasabone** (5:51)
Ja, je kijkt heel trots.

**Rietje Smeets** (5:52)
Ja, ik vind het ook erg mooi geworden. Waldo heeft een vormgeving gedaan. En dat heeft hij gewoon heel mooi gedaan.